Mijn ervaring:
In de praktijk komt echt bijten maar zelden voor. Gaatjes kunnen soms 'per ongeluk' gemaakt worden, grote hond bij klein hondje.
Honden willen van nature niet graag vechten, en dan echt vechten. Want de kans dat je gewond raakt zit er dan dik in.. en dat zou je overlevingskansen in het wild een stuk kleiner maken.
Al het gedrag dat je ziet van grommen, tanden laten zien, snauwen, uitvallen, blaffen enzovoorts is allemaal om te voorkomen dat het tot een gevecht gaat komen. Honden die veel aan de riem zitten weten dondersgoed dat ze vast zitten. In veel gevallen schrikken ze zich rot als de riem breekt of de eigenaar laat hem vallen.. sta je daar ineens met je stoere gedrag, maak het maar eens waar..
Wat je dus tijdens een 'gevecht' (of de meeste gevechten) ziet is heel veel bluf. Zware grommen en blaffen, blinkende tanden, heel veel imponeergedrag. Maar het echte bijten komt heel weinig voor.
Wat gebeurt er aan de riem: de spanning loopt op en op en op. Al trekkend moet je de honden uit elkaar halen, ze durven beide alles te laten zien, want ze zitten aan een lijn en voelen ook nog jouw kracht. Iedere keer dat ze elkaar tegen komen, bouwt die spanning meer en meer op. Als ze dan in elkaar vliegen door een foutje, is dat adrenalinepeil zo hoog, dat ze er wel ongelukken kunnen gebeuren.
Dan ook nog, wat is een aanval?
Dat een pup een correctie krijgt van een volwassen hond, is helemaal niet zo gek. Pups zijn vaak erg druk en denken nog dat je alles kan maken, ook bij die leuke hond die je daar zo in het park ziet, maar die kan best eens op zijn strepen gaan staan en snauwen tegen de pup, of zelfs bovenop hem gaan liggen om hem te dwingen tot overgave. Dat is niet raar, of een trauma voor je hond. (let op: als je hier te maken hebt met een stabiele volwassen hond!!)
Maar wij mensen maken er vaak een trauma van, door te gaan gillen, die hond eraf te halen, pupje te troosten, op te tillen. Begrijpelijk hoor, vanuit menselijk oogpunt. Maar niet vanuit hondenoogpunt. Die kleine pup, die zich 'asociaal' gedroeg wordt ook nog in bescherming genomen.
Nu begrijp ik dat je niet in het bos loopt en denkt: laat ierdere hond maar gaan bij mijn pup, zou ik ook zeker niet adviseren. Daarvoor is cursus zo handig. Want je trainer zet stabiele honden bij elkaar. Als hij of zij ziet dat een hondje een beetje een pestkopje is, of het ietsje te hoog in zijn bolletje heeft, dan zet ze daar een stabiele (!!) volwassen hond tegenover die de pup grenzen leert. Het is voor een pup gewoon gevaarlijk om zomaar op iedere hond af te stuiven. Wij vinden dat wel heel sociaal gedrag, maar in de hondenwereld is dat helemaal niet zo. Je bent als pup heel kwetsbaar en je moet dus leren dat je vreemde honden voorzichtig en met respect benaderd.
Wij mensen willen maar dat honden allemaal met elkaar spelen, maar dat is eigenlijk heel tegen natuurlijk.
Er zijn rassen die zo gefokt zijn dat ze haast alles prima vinden, denk aan labradors, american bulldog bijvoorbeeld enzovoorts. Die stuiteren zelf overal op af en vinden het prima als een andere hond dat ook bij hen doet.
Maar neem herdertypes, die hebben een grotere persoonlijke zone, die pikken niet alles. Dat maakt ze niet vals of gemeen, maar duidelijk in wat ze wel en niet willen.
En daarom moet je pup ook leren met volwassen honden omgaan en leren niet overal bovenop te mogen om te spelen.
Een puppycursus met alleen maar pups, vind ik dus niet goed. Tenzij er zoals Hope and Dreams al omschreef, duidelijk wordt gekeken naar wat zet je bij elkaar. Want hondjes die tot vier vijf maanden alleen maar leren dat je overal overheen kan bulldozeren, die groeien op met het idee onschendbaar te zijn. En pups waar letterlijk overheen gelopen is, kunnen angstagressie gaan vertonen.
Dus belangrijk is een goede puppycursus waar dat in balans is.
Wat ik dus eigelijk wil zeggen is:
- laat honden niet altijd maar spelen, maar ook gewoon even contact maken, doorlopen.Dat is normaal sociaal gedrag.
- Laat pups alleen spelen of los bij honden waarvan je weet dat die stabiel zijn.Dan hoef je niet in te zitten over een eventuele correctie, die lijkt heftig, maar is vooral bedoeld om te imponeren, een pup leert daarvan. Niet troosten, wel steunen. Niet optillen en meteen weggaan, nee nog even blijven totdat je hondje zich uitgeschud heeft, weer lekker rondloopt, waarschijnlijk nu met respect voor de andere hond (haal respect en angst niet door elkaar!) en dan kun je weg.
Groetjes!
Margje